MILESTONE
Er zijn momenten die je niet meteen herkent als een keerpunt.
Ze voelen aan als een gewone dag,
een gewone stap,
tot je, jaren later, terugkijkt
en beseft: daar begon het.
Een steen op de weg, ogenschijnlijk toevallig neergelegd,
maar in werkelijkheid een teken —
hier ben je geweest,
hier is iets veranderd,
hier heb je gekozen, losgelaten, of net vastgehouden.
Het leven meet zich niet in jaren,
maar in die punten waarop je even stilstaat.
De beslissing die alles anders maakte.
Het afscheid dat je sterker maakte.
Het begin dat je niet zag aankomen,
tot het er al was.
Zoals steen gevormd wordt door tijd en druk,
zo vormen ook wij ons aan die momenten —
niet gebroken, maar gebouwd.
Elke laag een spoor van wat was,
elke oneffenheid het bewijs dat we iets doorstonden.
Dit is geen herinnering aan wat voorbij is.
Dit is een teken dat je nog steeds onderweg bent —
gedragen door alles wat je al bereikte,
op weg naar wat nog komt.
Sommige stenen wijzen niet terug.
Ze wijzen vooruit.