FIRELINE
voor een liefde die blijft
Waar het licht zich terugtrekt in de nevel,
en de dag zijn kleur verliest aan de avond,
daar gloeit iets dat niet dooft —
een lijn van vuur, laag over het land,
niet fel, niet luid,
maar aanhoudend, zoals jij aanhoudend bent.
Zo is liefde die lang standhoudt:
niet de vlam die opflakkert en verdwijnt,
maar de gloed die blijft liggen
onder alles wat over ons heen trekt —
de mist van jaren,
de stilte tussen woorden,
het donker dat soms komt en weer gaat.
Onder dat alles: een lijn die brandt.
Niet om te verblinden,
maar om te laten weten:
hier ben ik nog,
hier zijn wij nog,
warm, geworteld, onuitgedoofd.
Zoals het land zijn kleur bewaart
diep onder de nacht die valt —
zo bewaren wij de onze.