FRAGMENTS
De natuur stapelt nooit met een waterpas.
Een rivier legt steen op steen — niet recht, niet berekend, maar precies goed. Elk fragment vindt zijn plek op het vorige. Elke vorm draagt het gewicht van wat boven komt, en rust op wat onder zit. Zo ontstaat evenwicht. Niet door controle, maar door vertrouwen.
Fragments is op dezelfde manier geboren.
Laag na laag. Gips, mortel, verfstructuur — materialen die leven, die ademen, die nooit exact doen wat je vraagt. Elke vorm werd niet ontworpen maar gevonden. Rond waar het rond wilde zijn. Plat waar het rust zocht. Ruw waar het eerlijk moest blijven.
Het resultaat is een totem van ogenschijnlijke tegenstelling: breekbaar en sterk. Oud en nieuw. Gevonden en gemaakt.
In de Japanse filosofie van wabi-sabi is een fragment nooit een gebrek. Het is het bewijs dat iets echt bestaan heeft — dat het aangeraakt werd, dat het bewogen heeft, dat het iets heeft meegedragen.
Deze sculptuur vraagt niet of de stenen ooit zullen vallen.
Ze viert het feit dat ze staan.
Stuk voor stuk. Samen.